Do niedawna, aż do końca XIX / początków XX wieku, jeżeli rodzice córki chcieli jej nadać na chrzcie imię „Maria”, ksiądz w metryce wpisywał imię „Marianna”, skutkiem czego we wszystkich kościelnych (i najczęściej również państwowych) sprawach osoba występowała jako „Marianna”, a dla rodziny i znajomych znana była jako „Maria”, co wychodziło dopiero przy sprawach pogrzebowych i spadkowych. Imię „Maria” traktowano jako zastrzeżone ze względu na imię Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej. To samo dotyczyło tej Marii-Marianny: dla rodziny była Marią, ale urzędowo była Marianną.